Verminderen werkdruk of met plezier naar je werk?? Waar kom jij je bed voor uit?

In 1988 werd via een kleine advertentie de basis gelegd voor de ‘Witte woede’. Met de ‘Witte woede’ kwamen verpleegkundigen en verzorgenden massaal in opstand. Zij streden tegen een te lage functiewaardering, achterlopende lonen én te hoge werkdruk. Nu, bijna 30 jaar later wordt er weer strijd gevoerd. De werkdruk (in de zorg) loopt wederom de spuigaten uit. Er wordt nu actiegevoerd via social media en verpleegkundigen hebben een dag alleen de in hun ogen benodigde administratie gevoerd. Veel verpleegkundigen deden echter niet mee, omdat ze geen tijd zagen om de door de actie ontstane achterstand weer in te halen. Ze zitten blijkbaar zo vast in wat moet dat het werkplezier verdwijnt.

 

Het probleem van de hoge werkdruk is blijkbaar zo groot, ook buiten de zorg, dat er zelfs een week tegen de werkstress is georganiseerd. In het hele land, en in allerlei branches ging men aan de gang om aandacht te geven aan werkstress. Veel initiatieven hebben allicht voor die week een ‘oh ja’-beleving opgeroepen bij het aanhoren van alle goedbedoelde maar ook zo bekende adviezen. Maar verandert er nu echt iets door het uitdelen van stressballen in je organisatie? GGZ Nederland wil het steviger aanpakken en heeft een manifest geschreven met een zevental actiepunten om de regelgekte tegen te gaan. Een manifest dat we van harte ondersteunen.

 

In de zorg lijken deze (spontane) acties effect te hebben om het aantal regels te verminderen en daarmee de werkdruk te verlagen. Er zijn voorbeelden aangeleverd hoe het met minder regels kan. Ook de minister is daarvan overtuigd. Maar even terug naar het begin van de tekst: 30 jaar geleden werd er ook al voor gestreden. Blijkbaar heeft dat weinig opgeleverd, dat het nu nog altijd een thema is. Ook dat zien we terug in andere sectoren.

 

In het onderwijs is in 2014 de Regeldrukagenda 2014-2017 opgesteld. Toch staken de leerkrachten in het primair onderwijs binnenkort weer. Enerzijds voor een hoger salaris maar anderzijds vanwege de hoge werkdruk. Afgelopen jaren heeft die agenda dus onvoldoende bijgedragen aan het verminderen van de regeldruk. Het ministerie heeft nogmaals onder de aandacht van de scholen gebracht welke administratie zij wel verplicht zijn te voeren en welke niet. Wat blijkt? Niet alle administratie moet van de inspectie, maar wordt door scholen en leerkrachten wel gedaan.

 

Waarom lukt het ons niet om die regeldruk echt aan te pakken? Enerzijds mogelijk omdat er geen tijd is om structureel na te gaan wat het primaire proces nu werkelijk aan informatie nodig heeft. En anderzijds wie heeft er zin om zich met regels en administratie bezig te houden (zo saai…), ook al gaat het om ze te verminderen?

 

Als we nu de focus eens leggen op de primaire taak. Of het nu een leerkracht, een verzorgende, verpleegkundige of wat dan ook is. En ons gaan richten op wat maakt dat zij met plezier en voldoening hun werk kunnen doen? Vanzelfsprekend komen dan ook de regels en de administratie aan bod. Maar het geeft zoveel meer energie om je te richten op iets positiefs. Iedereen begrijpt dat een zekere vorm van verantwoording bij het werk hoort. Die verantwoording kan soms ook ondersteunend zijn aan die taak. Als je echter voor de rest met plezier je werk kunt doen…daar kom je toch graag je bed voor uit?